Uykudan, yemeden içmeden kesilen 1.7 milyon ergenin hayata nasıl başlayacağını hesaplayın bakalım. Bir cumartesi gecesi, saat 20.30… Birazdan yatmak zorundayım. Yatmalıyım. Çok iyi uyumalıyım. Uyumalıyım ki sabah zihnim açık olsun. Açık olsun ki geleceğimi garanti altına alabileyim. 

* Uyuyamıyorum. Zaten yemek de yiyemedim. Bir haftadır hiç yiyemiyorum ki. * Yatakta dönerken odamın ışığı yandı. Annem ve babam öylece duruyor. Yanıma oturdular, elimi tuttular.
“Tamam tamam, biliyorum, başarılar… Yüz kere başarılar dilemeyin. İyice stres yaptırıyorsunuz” diye kovalamaya çalıştım onları. Zaten son aylarda onlara hep kötü davranıyor, eziyet çektiriyordum. 

* “Yok” de

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!